มกราคม 20, 2008

ตัวตน

Posted in ปรัชญา tagged , , , , , , , ที่ 12:04 am โดย pakornkrit

ตัวตนของเราคืออะไร ?

เราเกิดมาทำไม ?

ผมเชื่อว่า คำถามโลกแตกเหล่านี้คงเคยเกิดขึ่นกับพวกคุณบ้าง แต่จะมีซักกี่ครั้งที่เราสามารถที่จะหาคำตอบที่ถูกใจไปตอบคำถามเหล่านั้นกับตัวเองได้ ….. สำหรับผมนั้น ไม่เคยมีเลยซักครั้งเดียว จะมีก็แค่คำตอบกวนๆ ประมาณว่า ก็เกิดมาเพื่อหาคำตอบไง ซึ่งก็ไม่ได้ถือเป็นคำตอบแต่อย่างใด

     

บางที การจะตอบคำถามเหล่านั้นให้ได้ เราอาจจะต้องมองย้อนไปถึงจุดเริ่มต้นของมันซะก่อน เพราะหลายๆครั้ง อดีตก็สามารถกำหนดอนาคตได้

ตัวตนของเราเกิดจากอะไร ?

ใช่การกระทำของเรารึเปล่า ที่ทำให้ตัวเราเป็นตัวเราในทุกวันนี้ ?

หรือว่าเพราะว่า สิ่งที่ติดตัวเรามาตั้งแต่แรก หรือ โชคชะตา จะเป็นตัวกำหนดชีวิตเราอยู่ ?

    

นี่คือหัวข้อที่ผมอยากจะชวนมาถกกันครับ เผอิญไปได้แรงบันดาลใจมาจากหนังเรื่องนึง

   

ระหว่างคำว่า “การกระทำจะเป็นตัวกำหนดสิ่งที่เราเป็น” กับ “สิ่งที่เราเป็นอยู่เป็นตัวกำหนดการกระทำของเรา”

คุณคิดว่า ระหว่างวลี2ประโยคนี้ คุณ”เชื่อ”ในวลีประโยคไหนมากกว่ากัน ?

อยากชวนมาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันดู เผื่อได้มุมมองอะไรใหม่ๆในชีวิตครับ

      

5 ความเห็น »

  1. nikonolism said,

    ทั้งสองอย่างมีความเชื่อมโยงกันนะ
    ไม่รู้สิ เราบอกไม่ได้อ่ะว่าอะไรใช่กว่า

    สิ่งที่เป็น กับ สิ่งที่เราทำ ยังไงมันก็โยงกัน

    การกระทำเป็นการแสดงออกถึงสิ่งที่เราเป็น และสิ่งที่เราเป็นก็จะกำหนดการกระทำของเรา

  2. chelie said,

    ระหว่างคำว่า “การกระทำจะเป็นตัวกำหนดสิ่งที่เราเป็น” กับ “สิ่งที่เราเป็นอยู่เป็นตัวกำหนดการกระทำของเรา”

    คุณคิดว่า ระหว่างวลี2ประโยคนี้ คุณ”เชื่อ”ในวลีประโยคไหนมากกว่ากัน ?
    อยากชวนมาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันดู เผื่อได้มุมมองอะไรใหม่ๆในชีวิตครับ

    ———————————-

    JUST DO IT สาวกเทพเจ้าไนกี้
    เค้าบอกว่า อยากทำอะไรก็ทำมันเลย
    เพราะไม่รู้ว่าจะตายเมื่อไหร่-

    นี่เป็นเหตุผลหนึ่งในการลงมือทำในสิ่งที่อยากทำ สำหรับเรา-ในชีวิต
    มีหลายอย่างที่เคย “อยากทำ” แต่ไม่มีโอกาสได้ทำ
    และมีหลายเรื่องที่ “ได้ทำ” จากที่เคยตั้งใจไว้

    การกระทำของเราส่วนใหญ่ มันเริ่มมาจากพื้นฐานความคิด
    การศึกษา ความเชื่อ ความเป็นมาของเรา…
    ตรงนี้เองที่ “หลอม” คนให้คิดและทำอะไรได้ ต่างกัน

    เราจะยกตัวอย่างตัวเราเลยนะ
    เราเคย “คิด” อยากเป็น อาจารย์สอนทหาร
    แต่เราไม่ได้เรียนมาทางนั้น-เราเป็นผู้หญิง คิดว่า “คงไม่มีโอกาส”
    และครอบครัวเราไม่เคยมีใครเป็นทหาร

    เราก็เลยไปเป็นอย่างอื่น
    เป็นครู เป็นนักเขียน เป็นบรรณารักษ์ เป็นโน่นเป็นนี่

    เราไม่คิดว่าเราจะได้เป็นทหาร
    แต่เหมือนชะตากำหนดมาแล้วให้เราเป็น
    เพราะกองทัพบกเปิดรับพลเรือนฯ
    เราเลยลองมาสอบดู…

    คือ “ความน่าจะเป็น” หรือมีโอกาสได้เข้ามาสุ่อาชีพนี้
    มันไม่เคยมีเลย…

    เรื่องนี้อาจจะไม่เกี่ยวเป๊ะๆ กับคำถาม…
    แต่เราว่า อย่างน้อยมันก็ใกล้เคียงแฮะ

  3. SSM said,

    จริงๆที่ผมตั้งใจจะถามเรื่องนี้ก็เพราะว่า เกิดสับสนขึ่นมานิดหน่อย คือด้วยความที่ตัวผม เป้นคนที่ค่อนข้างเชื่อในมือตัวเอง มากกว่าเชื่อมือของคนบนฟ้า เพราะงั้นในทุกๆครั้งที่มีเหตุการณ์อะไรที่มันต้องลงมือทำ ผมก็มักจะไม่ลังเลที่จะลงมือทำมัน อย่างเช่น blog นี้ และอีกหลายๆอย่าง แต่ในบางครั้ง เหตุการณ์หลายๆอย่างที่มันผ่านเข้ามาในชีวิตเรา คือช่วงที่เหตุการณ์นั้นเกิดเราไม่ค่อยรู้สึกอะไรเท่าไหร่ แต่เมื่อมาลองนั่งลง ค่อยๆย้อนคิดไปดูแล้ว คือมันทำให้ผมเกิดความลังเลขึ่นมา เพราะเหตุการณ์หลายๆเหตุการณ์มัน “บังเอิญ” จนเหมือนกับมีใครข้างบนกำลัง set ฉากนี้ขึ่นมาอยู่ เช่นว่า การที่คน2คนมาเจอกัน ซึ่งมันก็ไม่น่าจะมีอะไรประหลาด แต่มันเริ่มประหลาดตรงที่ ไอ้2คนนี้มันดันมีอะไรหลายๆอย่างที่มันเหมือนหรือคล้ายกันมากๆอยู่ ซึ่งผมคิดว่ามันไม่น่าจะมีใครตั้งใจกับเรื่องแบบนี้ได้ หรือกระทั่งเหตุการณ์อะไรหลายๆอย่างที่มันมาพ้องกันได้อย่างน่าประหลาด เช่น มีอยู่ครั้งนึง ผมได้ไปดูหนังมาเรื่องนึง และมันมีประเด็นอะไรบางอย่างที่ผมสนใจในหนัง แต่ผมก็ไม่ได้คิดอะไรมาก หลังจากนั้นผมก็ได้มาอ่านหนังสือเล่มนึงซึ่ง เรื่องที่มันเขียนในหนังสือกับเรื่องที่เราสนใจจากในหนังมันดันเชื่อมถึงกันได้อย่างน่าประหลาด ซึ่งตอนผมซื้อหนังสือมาก็ไม่ได้รู้อะไรมาก่อน หรือกระทั่งว่า บางครั้งเราอยากไปเที่ยวที่ไหนมากๆ แล้วดันไปเจอข้อมูลของที่ๆเราอยากไปในหนังสือพอดี อะไรประเภทนี้

    เรื่องแบบนี้ก็คงเคยเกิดกับทุกๆคน ซึ่งตรงนี้แหละที่ผมไม่สามารถที่จะตอบตัวเองได้ว่า ตกลงแล้ว สิ่งต่างๆที่มันเกิดขึ่นในชีวิตเราเนี้ย มันเกิดขึ่นเพราะเราลงมือทำ หรือว่ามันเกิดขึ่นเพราะว่ามันถูกกำหนดไว้แล้วกันแน่ แต่ถ้าความเห็นส่วนตัวของผม ผมเลือกการกระทำนำหน้านะ เพราะผมคิดว่า อย่างน้อยมันก็ยังเหมือนกับอยู่ในการควบคุมของเรา ถ้าเป้นเรื่องของโชคชะตา เราไม่สามารถควบคุมมันได้ ถ้ามันเกิดมันก็คงเกิดแหละ แต่กับการกระทำของเรา ถ้ามันเกิด ก็เกิดเพราะเราลงมือ ถ้ามันไม่เกิด ก็เพราะเราไม่ได้ลงมือทำมัน ส่วนโอกาสนั้นเป็นอีกเรื่อง

    เห็นด้วยเลยครับที่มีบางอย่างที่อยากทำแต่ไม่มีโอกาสได้เริ่ม แต่อีกอย่างนึงไม่เคยคิดฝันจะได้ทำ แต่ไปๆมาๆก็ได้เริ่มทำและบางอันสำเร็จไปแล้วด้วยซ้ำ ชีวิตเรานี่มันก็แปลกดีเหมือนกัน

  4. siripat said,

    คิดว่า ทั้งสองสิ่งมีอิทธิพลต่อการดำเนินชีวิตทั้งคู่
    เพราะว่า คนเรามีพื้นฐานต้นกำเนินมาไม่เหมือนกัน และขึ้นอยู่กับความต้องการ และความตั้งใจของบุคคลนั้นๆ

    ส่วนเรื่องความบังเอิญนี่ ฟังแล้วคิดถึงหนังสือ”the secret”อยู่เหมือนกัน

  5. abdunng said,

    เชื่อว่าชะตานะเราลิขิตเอง การกระทำของเราจะเป็นตัวกำหนดชะตาของเรา(ผมไม่ใช้คำว่าโชตเนื่องจากส่วนตัวไม่เชื่อเรื่องโชค)สิ่งที่เราเป็นจะกำหนดการกระทำเสมอ และการกระทำของตัวเรามันเกิดมาจากสิ่งที่เราเป็น ซึ่งทั้งสองอย่างได้อิทธิพลโดยตรงมาจากสิ่งแวดล้อมที่เราคลุกคลีอยู่ อย่างที่คนอื่นๆเขียนมานั่นแหละคือทั้งสองอย่างมันเชื่อมกันทุกๆการกระทำย่อมบ่งบอกถึงตัวเรา และตัวเรานี้เองที่เป็นสิ่งที่ทำให้การกระทำนี้บ่งบอกถึงตัวเรา


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: