มีนาคม 31, 2008

ตัวกูของกู

Posted in ถาม & ตอบ, เรื่องเล็ก tagged , , , , , ที่ 10:01 pm โดย pakornkrit

ขออนุญาติคุยเรื่องเครียดๆซักหน่อยนะครับ เผอิญว่าความคิดนี้มันเกิดขึ่นมาในหัวผมมาซักพักแล้ว ซึ่งผมก็คิดว่าซักพักมันก็คงจะหายไปเอง แต่กระทั่งเวลาผ่านไปเป็นเดือน มันก็ยังอยู่ และมันก็ยิ่งเพิ่มความสงสัยอยากรู้ของผมให้สูงขึ่นไปอีก แน่นอนครับ สิ่งที่ผมอยากรู้ มันก็ต้องเป็นคำถาม และคำถามนั้นผมก็ดันหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ซักที คำถามที่ว่าก็คือ

จำเป็นรึเปล่าที่คนที่มีความเป็นตัวของตัวเองสูงจะต้องเป็นคนที่เห็นแก่ตัว ?

   

อย่างที่ขึ่นไว้บรรทัดแรกเลยครับ ว่าขอคุยเรื่องเครียดๆ ผมไม่ได้ไปเจอใครทำอะไรมาหรอกครับ เพียงแค่อยากรู้เฉยๆ มันเป็นความคิดที่อยู่ดีๆก็ลอยเข้ามาในหัว โดยที่เราไม่ได้ตั้งใจ และอย่างที่บอกคือ มันติดค้าง ลืมไม่ได้ ก็เลยต้องขออนุญาตินำมาลงในนี้เผื่อมีผู้สามารถชี้แนะ ข้อเท็จจริง ให้แก่ไอ้ความคิดของผม มันจะได้เลิกติดค้าง และออกไปจากหัวสมองผมซะที

   

สำหรับผมเองนั้น ผมไม่สามารถหาคำตอบของมันได้ (จึงนำมาลง) 2 อย่างนี้คือ ความเป็นตัวของตัวเอง กับ ความเห็นแก่ตัว มองดูแล้วไม่น่าจะเกี่ยวข้องกัน อย่างหนึ่งเป็นสิ่งที่ดี อีกอย่างเป็นสิ่งที่ไม่ดี คนรังเกียจ แต่ถ้ามองดูดีๆแล้ว มันมีจุดเชื่อมบางๆเชื่อมต่อถึงกันอยู่ เพราะการที่เราจะเป็นคนที่มีความเป็นตัวของตัวเองสูงได้นั้น เราจำเป็นต้องมั่นใจในความคิดของตัวเองมากๆ และการมั่นใจความคิดตัวเองมากๆนั้นเอง ยอมหมายถึงการปฏิเสธความคิดของคนอื่นไปโดยอัตโนมัติ

จะว่าไปแล้ว ผมเอง ก็เป็นคนที่คิดว่าตัวเองมีความเป็นตัวของตัวเองสูงคนหนึ่ง อะไรก็ตามที่ผมคิดว่ามันไม่ได้เหตุผลที่เข้าท่า(สำหรับผม) ผมก็จะไม่ทำ โดยที่ไม่สนใจว่าคนอื่นเค้าจะยังไง ซึ่งจะบอกว่า ผมเป็นคนที่เห็นแก่ตัวด้วยมั้ย อันนี้ไม่แน่ใจซักเท่าไหร่ คือจะยอมรับก็ไม่เชิง เพราะผมก็ยังมีความรู้สึกอยากแบ่งปันอะไรหลายๆอย่างให้คนอื่นอยู่ ในบางเรื่อง แต่ก็อีกนั้นแหละ จะปฏิเสธก็พูดไม่ได้เต็มปากซะทีเดียว อย่างผมนั้น ผมเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบสุงสิงกับใครเค้า ไม่ชอบให้ใครมายุ่ง และเป็นคนขี้รำคาญ ซึ่งก็เข้าข่ายเหมือนกัน ผมก็เลยไม่แน่ใจเท่าไหร่ว่า เออ แล้วตกลงมันอะไรกันแน่(วะ)

Advertisements

มีนาคม 21, 2008

ไร้รส นิยม-tasteless

Posted in ถาม & ตอบ, สังคม tagged , , , ที่ 3:33 pm โดย abdunng

อะไรคือความไร้รสนิยม ใครคือผู้ที่สามารถที่จะตัดสินผู้อื่นได้ว่าคนๆนั้นไร้รสนิยม

ผมไม่รู้หลอกว่าคำว่า”ไร้รสนิยม”จริงๆแล้วนะมันมีบรรทัดฐานในการนำไปใช้กับใคร โอกาศใด และใช้อะไรในการตัดสินบุคคลนั้นๆว่าบุคคลนั้นๆเป็นผู้ไร้รสนิยม

ผมก็เคยใช้ หลายๆครั้งยังเผลอหลุดไปเลย 

จากการที่ผมได้มีโอกาศในการได้คลุกคลีกับบุคคลหลายคนที่ใช้คำนี้ และใช้เองแล้ว ผมจึงบอกได้ว่ากลุ่มคำกลุ่มนี้จะมีคำที่ตามมาด้วยซึ่งก็คือ”เสี่ยว” และ”ลาว” “เสี่ยว”นะผมคิดว่าน่าจะมีความหมายคล้ายๆกับ”ไร้รสนิยม”ซึ่งทั้งสองคำนี้ก็น่าจะมีเป้าหมายในการใช้ตรงกันซึ่งก็คือการดูถูก ดูหมิ่น หรือเหยียดหยามบุคคลที่โดนด่า แล้วคำว่า”ลาว”ละมันมาได้ไงกัน อาจจะเป็นการใช้คำที่มีผลพลอยได้มาจากการเหยียดหยามชาติเพื่อนบ้านเราที่เค้าอาจจะไม่เจริญทางด้านวัตถุเท่าบ้านเรา จึงนำเอาชื่อประเทศเค้ามาใช้เป็นคำปรามาถบุคคลอื่นๆที่ไม่ทำตัวหรือปฎิบัติตนตาม ความคิดของคนที่ใช้คำนี้

ผมก็เคยโดน

แต่คุณคิดว่าเป็นสิ่งที่ฉลาดแล้วเหรอที่จะนำคำเหล่านี้มาว่าคนอื่นที่เค้าแปลก แตกต่าง มันไม่ได้ช่วยให้คุณ หรือผมสูงขึ้นเลยมีแต่ต่ำลง กลายเป็นคนที่มองอะไรแค่เปลือกนอก ซึ่งเป็นสิ่งที่แม่งโง่มากอะ การดูถูกคนอื่นมันมีแต่จะแสดงให้เห็นว่าสภาพจิตของคุณหรือผมตกต่ำลง

ไอ้คำนี้นะมันก็แค่ใช้ตัวเองเป็นเหมือนจุดศูนย์กลางไม่ใช่เรอะเหมือนตัวเองแม่งสุดยอดสุดแล้ว ถึงไปด่าคนๆนั้นได้ แต่ผมว่านะถ้าเวลา และสถานที่เปลี่ยนไป คุณนั่นแหละที่เป็นคนที่ “ไร่รสนิยม”…

นี่เป็นความเห็นของกระผมนะพี่น้อง แล้วคุณคิดว่าไอ้คำนี้นะมันคืออะไร มันหมายความยังไง

มีนาคม 16, 2008

contemporary ที่ถวิลหา

Posted in โฆษณา tagged , , , , , , , , ที่ 2:17 pm โดย pakornkrit

ความเป็นไทยคืออะไร ?

เชื่อว่าทุกคนต้องเคยเกิดคำถามทำนองนี้ขึ่นในหัว โดยเฉพาะพวกที่มีหัวคิดกบฎทั้งหลาย ซึ่งถึงแม้ว่าคำถามนั้น จะส่อไปถึงลักษณะของการไม่”รัก”ชาติก็ตามที แต่เราก็ปฏิเสธไม่ได้ ว่าในเนื้อคำถามนั้น ก็มีอะไรหลายๆอย่างแฝงอยู่ ซึ่งจะว่ามันผิดก็ไม่ถูกนัก เพราะการตั้งคำถามนั้น ช่วยให้หัวสมองเราพัฒนาไปมากกว่าการหาคำตอบหลายเท่านัก อย่างที่เค้าว่า

จงตัดสินคนที่คำถามของเค้า ไม่ใช่คำตอบ

    

พูดถึงความเป็นไทยแล้ว ทุกคนก็คงมีคำตอบที่แตกต่างกันออกไป

บางคนอาจมองย้อนไปถึงการสู้รบกับพม่าสมัยโบราณกาล

บางคนอาจนึกไปถึงภาพผู้หญิงไทยห่มสไบ

บางคนอาจนึกไปถึงช้างที่หายไปอันโด่งดัง

ขณะที่บางคนมองไปที่จานส้มตำแล้วก็บอกว่า นี่แหละความเป็นไทย

ผมจะไม่ตัดสินหรอกว่าความเป็นไทยที่แม้จริงคืออะไร หนึ่งคือเพราะยังไม่สามารถหาคำตอบที่แท้จริงได้ อีกส่วนคือ บางที มันอาจไม่ได้ต้องการคำตอบที่แน่นอน หรือบางที คำตอบอาจจะอยู่ในโฆษณา 2 ตัวที่ผมหยิบเอามาให้ดูก็เป็นได้

       

        

      

การที่ผมหยิบโฆษณา 2 ตัวนี้มาให้ดูนั้น ไม่ได้มีเจตนาให้ผู้อ่านนำไปตีความว่า โฆษณานี้มันเป็น ไทย หรือไม่ เพียงแต่อยากหยิบมาให้ดูกันเพราะว่า มีอะไรหลายๆอย่างที่มันน่าสนใจ แรกๆดูไปอาจจะเห็นแค่ว่า มันก็คือโฆษณาแนว ตลกๆ ธรรมดาทั่วๆไป แต่ถ้าลองมองให้ดีๆแล้ว มันมีอะไรมากกว่านั้น

ที่ผ่านๆมานั้น เราหลายๆคนเคยคิดกันว่า ความเป็นไทย กับ ความเป็นสากลนั้น ไม่สามารถอยู่ร่วมกันได้ จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามแต่ ซึ่งเอาเข้าจริงๆแล้ว เพราะความคิด ความเชื่ออย่างนี้รึเปล่า ที่ทำให้วัฒนธรรมไทย ที่นับวันยิ่งจางลงเรื่อยๆในความคิดของคนไทยรุ่นใหม่ๆ “ของสูง อย่าเอาไปเล่น” เชื่อว่าหลายคนก็คงเคยได้ยินคำพูดทำนองนี้มาบ้าง ซึ่งตรงนี้ผมอยากให้ลองเอาไปคิดกันดูเล่นๆ ไม่ได้ซีเรียสอะไร

มาพูดถึงโฆษณาตัวนี้บ้าง ตั้งแต่เห็นครั้งแรก ก็รู้สึกสะดุดใจในอะไรหลายๆอย่าง แต่ที่เด่นที่สุดคงจะเป็น ความคิดสร้างสรรค์ ที่หยิบเอาอะไรหลายๆอย่างในสมัยนี้ มาผสมกับความเป็นไทย ได้กลมกลืนดีแท้ ไม่ว่าจะเป็น กระเป๋าหลุย ใบตอง, คอมพิวเตอร์ ชมพู่ หรือจะเป็น ปั๊มฝาง สิ่งต่อมาที่รู้สึกสะดุดก็คือ มุขตลกทางคำพูด คำพูดพวกนี้นั้น คนสมัยก่อนก็คงไม่ได้รู้สึกอะไรเมื่อพูด หรือ ได้ยิน แต่ทำไมเราคนสมัยนี้ได้ยินแค่นี้กลับหัวเราะ โอเคแม้ว่าตัวหนังโฆษณาเค้าอาจจะจงใจให้เรารู้สึกตลกขบขันก็ตามที นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่น่าคิด

ในช่วงหลังมานี้ บ้านเรามีโฆษณาดีๆออกมามากมาย จนได้รับการยอมรับในระดับโลกแล้ว แต่โฆษณา ที่หยิบเอาความ“ร่วมสมัย”แบบนี้มาใช้ ไม่ค่อยมีให้เห็นนัก แล้วที่หยิบมาใช้แล้ว สะดุด ขนาดตัวนี้ จากที่ดูๆมา ไม่ค่อยจะมีมานานแล้ว ที่แปลกกว่านั้นคือ โฆษณาตัวนี้ ได้ทั้ง “ขายของ” และ ทั้ง “ขายไอเดีย” ไปพร้อมๆกัน ซึ่งก็มีไม่มากอีกเช่นกัน อย่างที่เห็นกันทั่วๆไป ก็มีแค่ โฆษณาที่กะขายของลูกเดียว กับ โฆษณาที่ขายในเรื่องของไอเดีย แต่คนไม่จดจำในสินค้า หรือ บริการ เรียกได้ว่าเป็นความ พอดีๆ ที่ลงตัวก็ว่าได้ ก็ต้องรอลุ้นเอาดูว่า จะกวาดไปกี่กล่อง สำหรับโฆษณา พอดีๆ ตัวนี้

มีนาคม 7, 2008

แคนโต้แห่ง การพักผ่อน (Mar/2008)

Posted in แคนโต้ tagged , , , , , , , ที่ 9:42 pm โดย mind expression

ทุกสิ่งทุกอย่างมีเริ่ม และแน่นอนก็ต้องมีสิ้นสุด แต่ในความเป็นจริงแล้ว การเริ่มต้น และ การสิ้นสุดมันเป็นแค่ จุด 2 จุด เพียงเท่านั้น สิ่งที่เป็นแก่นมันอยู่ที่ ระหว่าง การเริ่มต้น และ การสิ้นสุด ต่างหาก หรือก็คือ ระหว่างทาง นั้นเอง ระหว่างทางนั้น มีอะไรมากมายให้เราได้เจอ มีทั้งเรื่องที่ตื่นเต้น มีทั้งเรื่องที่ทำให้เรายิ้มหรือหัวเราะออกมา มีทั้งผู้คนมากมาย ผ่านเข้ามา ผ่านออกไป มีสิ่งต่างๆมากมายให้ได้เจอ และแน่นอนว่า เส้นทางทุกทาง ไม่ได้ราบเรียบเสมอไป บางครั้ง มันก็มีหลุม มีบ่อ หลายๆครั้ง เราก็เห็นและหลีกเลี่ยงมันได้ก่อน แต่ก็อีกหลายๆครั้งเช่นกัน ที่เราไม่ทันได้สังเกตุเห็นมัน ทำให้เราสะดุด เสียการทรงตัวไปชั่วขณะหนึ่ง หรือ บางคนอาจจะ หกล้มลงไปก็มี บางครั้ง เราเจอหลุม เจอบ่อ มากมาย ที่สร้างบาดแผลให้กับเรา จนเรารู้สึกท้อแท้ รู้สึกเหนื่อย อยากจะหันหลังแล้วเดินกลับ

นั้นคือที่มาของแคนโต้ในเดือนนี้ครับ ทุกคนคงเคยเจอกับปัญหามาบ้าง ในชีวิตนี้ และแน่นอน ทุกครั้งที่เราพบเจอกับปัญหา แม้ว่าเราจะสามารถผ่านพ้นมันไปได้ แต่หลายๆครั้ง เรี่ยวแรงเราก็หายไปพร้อมกับปัญหานั้นด้วย แคนโต้เดือนนี้จึงเป็นเรื่องของ การพักผ่อน ครับ สิ่งมีชีวิตทุกชนิดต้องการ การพักผ่อน คนเราก็เช่นกันครับ เพราะงั้นผมจึงอยากชวนมาแต่งอะไรที่ อ่านแล้วรู้สึกผ่อนคลาย คล้ายการได้พักผ่อน อาจจะเป็นเรื่องตลก หรืออาจจะเป็นเรื่องที่เราประทัปใจ กระทั่งเรื่องที่ทำให้เรายิ้มเล็กๆที่มุมปากได้ แค่นี้ก็เพียงพอแล้วครับ

แม้อาจจะไม่สามารถเทียบเท่ากับการพักผ่อนเช่นการนอนหลับได้ แต่อย่างน้อย แค่ช่วยคลายความเครียดที่มีอยู่ให้มันลดลงบ้างซักเล็กน้อย ก็ถือว่าคุ้มแล้วครับ

    

สุขสันต์วันหยุดครับ