กรกฎาคม 31, 2008

ห้วงแห่ง ไอแดด ผงทราย และวันวาน

Posted in เรื่องสั้น ที่ 11:01 pm โดย siripat

ขอบเวอร์ติเคิล พ๊อย

แสงแดดละห้อยละเหี่ย

ขวดเบียร์สะท้อนเข้าลูกตา

หมาน้อยริมทะเล

นานมากๆแล้ว

ทะเลกับตัวฉัน

ไม่ได้พบเจอกัน

วันวานต่างวันนี้

ในทะเลมีการปฏิวัติโดยผู้คน

ผู้ยากจนความดีแต่มั่งมีในsex

แสงสะท้อนบนน้ำสีไม่ครามเหมือนเคย

แสงสะท้อนทะลุขวดเบียร์ไม่สดใสเหมือนเคย

บรรยากาศแห่งความอภิรมณ์มันหายไป

คงจะจริงอย่างที่เค้าว่าไว้

ทุกสิ่งทุกอย่างมันยังคงอยู่เหมือนเดิม

ทะเลสีครามยังคงสภาพความเขียวไว้เหมือนเดิม

ขวดเบียร์ยังคงมีแต่ยี่ห้อเดิมๆ

หมาที่วิ่งอยู่ต่อหน้าก็เป็นหมาพันธุ์ทางอยู่อย่างนั้น

แต่ที่มันเปลี่ยนไปเพราะใจเราเปลี่ยนแปลง

ความรู้สึกเดิมๆมันเปลี่ยนไปจากจุดๆเดิม

เกาะสวรรค์ที่เพียบพร้อมไปด้วยเรื่องสวาท

บนหาดที่ขาวโพลนน่าเกลือกกลิ้ง

คงเหลือเพียงความทรงจำอันแสนสุข

ในวันวานของวัยที่ปราศจากความทุกข์

มันเปลี่ยนไปแล้ว

ความเป็นจริง ในสภาวะการใช้งานจริง

ถึงความสุขบนเกาะจะต่อเติมสวรรค์เกินชั้น7,8,9

แต่สัมผัสนั้นมันหายไปแล้วในเวลาแห่งการหายใจครั้งล่าสุด

มันหายไปซะแล้ว

โลกความเป็นจริงร้อนยิ่งกว่าไฟที่จุดระเบิดใจให้แตก

หมาน้อยตัวนั้นจะไม่รับรู้ถึงความรุนแรงของมัน

แม้ขวดเบียร์ขวดนั้นก็จะไม่สะท้กสะท้านถึงความร้อนแรงของมัน

หรือแม้แต่ทะเลสีครามมันจะไม่แห้งระเหยไปตามพลังอำนาจของมัน

เพราะมันเป็นเพียงประจุเพลิงอยู่ในห้องแคบๆที่ไม่มีตัวตน

ยังคอยลนใจฉันให้ตายทั้งเป็นอยู่ทุกขณะ

ที่เวลายังนำพานาทีที่ฟ้าประกายแสงสีทอง

ณ ริมขอบ เวอร์ติคอล พ๊อย

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: