พฤศจิกายน 6, 2008

บันทึกความฝัน

Posted in นอกเรื่อง, เรื่องเล็ก ที่ 9:18 pm โดย abdunng

ขอหลบมุมเปลี่ยนเรื่องที่คุยจากเรื่องการตีความหมายของคำ และกลุ่มคำแบบบ้านๆของผมเป็นอะไรที่มันเกี่ยวกับผมมากขึ้น

นั่นคือความฝัน

หลายๆคนก็ต้องฝันกันอยู่แล้ว โดยจากที่ฝังมาสาเหตุของการเกิดฝันนั้น108ประการมากมายนักแล อย่าง การนอนผิดท่าบ้าง ทานอาหารก่อนนอนบ้าง เครียดบ้าง หรือแม้แต่เมา ต่างๆนานา

ไม่ว่ามันจะเกิดมาจากอะไรนั้นความฝันก็ยังคงเป็นอะไรที่ใจเรา สำหรับผมมันกลั่นออกมาจากจิตใต้สำนึกจริงๆเพราะเราไม่ได้มีสติมานั่งทบทวนว่าจัฝันอะไรดี จะไปที่ไหนดี ถ้าได้แบบนั้นคงต้องพาโดเรม่อนมาแล้วละ

โดยสิ่งที่ผมจะเล่า มันก็ไม่จำเป็นเท่าไหร่ที่จะต้องอารัมภบทมากมายอะไรนัก เอาละเริ่มกันเลย

ความฝันที่ผมจะเล่าเรื่องแรกเป็นอะไรที่ปะติดปะต่อแบบไม่ค่อยมั่วที่สุดตั้งแต่ผมฝันมาทั้งหมดเลยก็ว่าได้ซึ่งมันออกจะ จิตๆอยู่นิดหน่อย

ผมฝันว่า เหตุการณ์เกิดเมื่อผมและโรงเรียน(ฝันตั้งแต่มัธยมปลาย)เดินทางไปทัศนะศึกษาที่ต่างจังหวัดซึ่งมีชาวเขา พอเราเข้าไปก็มีพวกผู้ก่อการร้ายออกมาจับตัวพวกเราไว้ สั่งให้พวกเรานั่งยองๆเงียบ แต่ผมคุยกับเพื่อนมันเลยยิงใส่ผม

ไอ้ตรงจุดนี้แหละที่ทำให้ความฝันอันนี้มันน่ากลัว

ผมโดนยิงที่กลางหน้าผากพอดี

ผมตาย…แต่

วิญญาณมันไม่ออกจากร่าง มันยังคงอยู่ต่อในร่างนั้นเพียงแต่ผมไม่สามารถที่จะบังคับหรือควบคุมร่างกายผมได้เลย  พวกผู้ก่อการร้ายก็ลากผมไปโยนลงหลุมแล้วกลบดินใผม

กระนั้น ผมก็ยังคงไม่สามารถที่จะขยับตัวไปไหนได้เลย ไม่สามารถที่จะกระทำการควบคุมร่างกายได้เลย ผมค้างอยู่แบบนั้นโดยที่ผมยังสามารถคิดอ่านอะไรได้เหมือยนปกติ เมื่อตอนยังเป็นอยู่ทุกอย่าง

พอผมตื่นขึ้นผมจำลายละเอียดโดยหลักได้หมดทุกอย่าง ผมจึงคิดว่า

ถ้าโลกหลังความตายคือสิ่งที่ผมได้ฝันเห็นละมันจะเป็นยังไง

ความตายมันจะสวยหรูเหมือนที่ดูในหนังอย่าง what dream may comes จริงหือเปล่า?

2 ความเห็น »

  1. PP@UL said,

    ในบางครั้งผม เวลาที่ผมฝัน มองออกมาเป็นเหตุการณ์ออกมาเหมือนว่าเคยเกิดมาก่อน แต่ในเหตุการณ์แบบนี้มันก็ไม่ได้เกิดขึ้นตลอด เพราะบางครั้งฝันก็คือความฝันถึงแม้ว่ามันจะดีแค่ไหน แต่พอเราลืมตาตื่นขึ้นมาแล้ว กลับพบว่าตัวเองยังอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงที่ไม่ได้เหมือนกับฝันที่เราเห็น “บางครั้งผมลืมตาตื่นขึ้นมายามได้รู้ถึงเรื่องนั้น แต่มันก็ดำเนินมาเป็นเช่นนี้” คนเรามันก็มีความฝัน ฝันที่จะเป็น ส่วนนั้นเป็นเรื่องดี เพราะถ้าคนเราไม่มีความฝัน”ใฝ่ฝัน” เราเองก็ไม่มีจุดมุ่งหมายในชีวิต อาจจะใช้ชีวิตโดยเรื่อยเปื่อย ไร้จุดหมาย

  2. แมวลาย said,

    ผมเคยคิดอีกแบบครับ ว่าถ้าตายไปแล้วเราจะเหมือนติดอยู่ในความฝันที่ไม่รู้จบหรือเปล่า
    เคยได้ยินคนที่ประสบอุบัติเหตุแล้วเป็นผักไปหลายปี พอฟื้นขึ้นมาเล่าว่า ระหว่างที่ไม่ได้สติ
    เหมือนฝันไปเรื่อยเปื่อย

    ในฝันบางครั้งก็สุข บางครั้งก็เศร้า บางทีทุกข์ทรมานยิ่งกว่าชีวิตจริงเสียอีก

    ในชีวิตจริงบางครั้งเรายังมีสติแยกได้ว่าอะไรเป็นไร แต่ในฝันนี่ไหลไปเรื่อยเลยครับ สติไม่ได้ทำงานเลย
    เป็นเรื่องระหว่าง ความคิดในจินตนาการกับอารมณ์ล้วนๆเลย ถ้าติดอยู่ในฝันร้ายแล้วไม่ตื่นขึ้นนี่ก็ยุ่งนะครับ

    โชคดีที่คุณตื่น


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: