พฤศจิกายน 7, 2008

ขวานเปื้อนเลือด

Posted in บทกวี, สังคม tagged , , , , , ที่ 10:53 pm โดย pakornkrit

ธงชาติพริ้วไหว

โบกสะบัด

บนยอดตึกสูง

เสียงไมโครโฟนยังคงดัง

—–

ร่างกายมากมาย

เบียดเสียด

อัดกระแทก

เสียงไม่โครโฟนยังคงดัง

—–

ห่ากระสุน และคมมีด

โต้ตอบไปมา

ดั่งคำทักทาย

เสียงไมโครโฟนยังคงดัง

—–

เลือดในกาย

สาดกระจาย

ไหลอาบพื้น

เสียงไมโครโฟนยังคงดัง

—–

อวัยวะมากมาย

ฉีดขาด

หลุดลอย

เสียงไมโครโฟนยังคงดัง

—–

เสียงโอดครวญ

ก้องกังวาน

สอดประสาน

เสียงไมโครโฟนยังคงดัง

—–

น้ำตาโศกา

ไหลริน

เจิ่งนอง

เสียงไม่โครโฟนยังคงดัง

—–

ซากศพมากมาย

ทับถม

ศพแล้ว ศพเล่า

เสียงไม่โครโฟนยังคงดัง…

1 ความเห็น »

  1. lljtheone said,

    ไพเราะจริงๆ ซาบซึ้งกินใจ 5555


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: