ธันวาคม 14, 2008

fullmoon lullaby

Posted in บทกวี tagged , , , , , ที่ 12:19 am โดย pakornkrit

ลมหายใจรวยรินอันเบาบาง

คละคลุ้งปนเปกับไอยะเยือกแห่งฤดูกาล

ห้วงอารมณ์เก่าๆ ยังคงหลอกหลอน ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

สรรพสิ่งซึ่งเคยชัดแจ้ง กลับพร่ามัวลง

ราวกับสติที่มีเหลืออยู่เพียงน้อยนิดจะขาดสะบั้นลง ในชั่วพริบตา

เสียงอื้ออึงแห่งค่ำคืนอันอ้างว้าง ทะลุทะลวงทุกโสตประสาท

ปฏิกริยาตอบสนองระงับการทำงานลง โดยไม่มีสาเหตุ

กลุ่มก้อนความหวังมากมาย ระเหยหายไป อย่างไม่มีหนทางหวนกลับ

เหลือทิ้งไว้เพียงซากศพอันว่างเปล่า

ดั่งไม้ผลเปลือกสวยสด ปราศจากเนื้อในแสนหวาน

ดั่งบุบฝาบานสะพรั่ง ปราศจากหมู่แมลงดอมดม

ดั่งมหาสมุทรแสนเย็นช่ำ ปราศจากซึ่งสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่

ดั่งจันทราสกาวแสนขาวนวล ปราศจากสายตาใดๆจับจ้องเพ่งมอง

โฆษณา

ธันวาคม 13, 2008

ขอทาน

Posted in กระดาษทด ที่ 10:46 pm โดย abdunng

เราๆเคยได้รับคำเตือนจากทั้งทางทีวีหรือคนใกล้ชิดว่า อย่าไปให้คนขอทาน

แล้วทำไมเขาเหล่านั้นถึงได้บอกกับเราแบบนั้นหละ ตรงจุดนี้ก็คงเป็นจากการที่สื่อหลายรายการเคออกอากาศว่าเบื้องหลัง คนขอทานเหล่านี้นั้นมีกลุ่มคนที่คอยควบคุมอยู แล้วคอยไปลักพาตัว หรือทำร้ายทางร่างกายจนไม่เป็นเหมือนปกติชนทั่วไป แล้วจึงจับมานั่งขอทาน

หรือบางคนก็บอกว่าพวกนี้ขี้เกียจ ไม่ยอมทำการทำงาน เป็นพวกเห็นแก่ตัว เป็นภาระของสังคม

แต่มันเป็นแบบนั้นจริงๆซักกี่ราย ขอทานหลายคนก็เป็นคนที่จนจริงๆแล้วการที่เราเอาเงินที่แทบจะไม่ได้มีความหมาย และใครๆหลายๆคนไม่คิดจะหยิบขึ้นมาด้วยถ้าทำตก หรือเดินผ่านไปแบบไม่สน ให้ไปมันก็การทำบุญอย่างหนึ่ง แล้วไม่ต้องพูดว่าผลกรรมดีในครั้งนี้จะส่งผลต่อการกระทำและช่วยเรา แต่มันคือการยกระดับของคนให้อีกแบบหนึ่ง ผมว่ามันก็เหมือนกับวิธีการจจรโลงใจอย่างหนึ่ง เพราะไงๆให้ไปก็คงไม่มีใครมาคิดเล็กคิดน้อยว่าไม่น่าให้เลย

ผว่าคนท่คิดแบบข้างต้นเป็นคนที่แทบไม่เหลือเค้าเดิมของตอนที่ตัวเองเป็นเด็กแล้วพูดว่า ผมอยากเป็นทหารจะได้ป้องกันประเทศ เทือกนี้ไปแล้ว

ผมเคยอ่านในหนังสือเล่มหนึ่งเขียนไว้ว่า บางทีการที่ประเทศหนึ่งประเทศใดมีขอทานเยอะหรือน้อยนั้นอาจจะเป็นตัวบ่งได้ว่าคนในประเทศนั้นยังมีความเอื้อเฝื้อ ความสงสาร และความเห็นใจอยู่มากแค่ไหน

การอ่านใจ

Posted in นอกเรื่อง, สังคม, เรื่องสั้น ที่ 10:30 pm โดย PP@UL

สำหรับผมนะ การอ่านใจผมคิดว่าเป็นสิ่งหรือความสามารถพิเศษที่ใครนั้นก็อยากมี เพราะการที่เรา
อ่านใจคนอื่นได้  มันก็อาจจะช่วยทำให้เราสามารถดำเนินชีวิตได้ดีขึ้น เราจะสามารถได้ยินความคิดของคนอื่นที่อยู่รอบๆตัวเราอะไรที่เป็นจริงออกมาในขณะที่เค้าคุยกับเราหรือไม่ก็ตาม ซึ่งต่างจากคำพูดที่คนเค้าพูดกับเราอีกอย่างนึง ปากกับใจไม่ตรงกัน แต่บางครั้งการอ่านใจนั้นบางครั้งมันก็อาจจะเป็นเรื่องที่เราเองนั้นไม่อยากจะรับรู้ บางครั้งมันก็เป็นเสียงที่ก้องอยู่ในหัวว่าคนนั้นคิดอะไรคนคนนู้นคิดอย่างไร แต่ผมคิดว่าการอ่านใจคนอื่นได้นั้น มันก็ไม่ใช่สิ่งที่น่าอภิรมย์ซักเท่าไหร่ เพราะถ้าเกิดมนุษย์ทุกนะสามารถอ่านใจคนอื่นได้คงไม่มีใครอยากจะอยู่รวมกันเป็นกลุ่มหรอก นั้นก็เพราะมนุษย์อยู่ด้วยกันได้ด้วยการโกหก การที่เรานั้นไม่รู้ความคิดของคนอื่นมันจะเป็นการดีซะกว่า เพราะคนที่จริงใจจริงๆ พูดได้ตรงอย่างที่ใจคิดนั้นหายากนะครับ ในโลกนี้