ธันวาคม 13, 2008

การอ่านใจ

Posted in นอกเรื่อง, สังคม, เรื่องสั้น ที่ 10:30 pm โดย PP@UL

สำหรับผมนะ การอ่านใจผมคิดว่าเป็นสิ่งหรือความสามารถพิเศษที่ใครนั้นก็อยากมี เพราะการที่เรา
อ่านใจคนอื่นได้  มันก็อาจจะช่วยทำให้เราสามารถดำเนินชีวิตได้ดีขึ้น เราจะสามารถได้ยินความคิดของคนอื่นที่อยู่รอบๆตัวเราอะไรที่เป็นจริงออกมาในขณะที่เค้าคุยกับเราหรือไม่ก็ตาม ซึ่งต่างจากคำพูดที่คนเค้าพูดกับเราอีกอย่างนึง ปากกับใจไม่ตรงกัน แต่บางครั้งการอ่านใจนั้นบางครั้งมันก็อาจจะเป็นเรื่องที่เราเองนั้นไม่อยากจะรับรู้ บางครั้งมันก็เป็นเสียงที่ก้องอยู่ในหัวว่าคนนั้นคิดอะไรคนคนนู้นคิดอย่างไร แต่ผมคิดว่าการอ่านใจคนอื่นได้นั้น มันก็ไม่ใช่สิ่งที่น่าอภิรมย์ซักเท่าไหร่ เพราะถ้าเกิดมนุษย์ทุกนะสามารถอ่านใจคนอื่นได้คงไม่มีใครอยากจะอยู่รวมกันเป็นกลุ่มหรอก นั้นก็เพราะมนุษย์อยู่ด้วยกันได้ด้วยการโกหก การที่เรานั้นไม่รู้ความคิดของคนอื่นมันจะเป็นการดีซะกว่า เพราะคนที่จริงใจจริงๆ พูดได้ตรงอย่างที่ใจคิดนั้นหายากนะครับ ในโลกนี้

โฆษณา

พฤศจิกายน 19, 2008

คนอื่น

Posted in นอกเรื่อง ที่ 9:54 pm โดย abdunng

คนอื่น หรือใครๆเค้า

เราทุกคนมักจะนำคำว่าคนอื่นเข้ามาแทรกในบทสนทนาอยู่ประจำ

แล้วคนอื่นที่ว่านี่ คือใครกัน

สำหรับบางคนคนอื่นที่ว่านี่ก็คงจะเป็นคนอื่นทีไม่ได้อยู่ในวงสนทนาจริงๆซึ่งก็อาจจะเป็น เพื่อน พี่น้องฯลฯ

ซึ่งก็เอามาอ้างอิงโดยไม่เอ่ยนามโดยใช้ว่าคนอื่นแทน

แต่ก็มีอีกกลุ่มที่เอาคำว่าคนอื่นมาใช้เพื่อให้ฟังดูน่าเชื่อถือขึ้นมา แต่มันก็แฝงไว้ด้วยความไม่มั่นใจในตัวเองอยู่

การที่เราอ้างถึงคนอื่นมักจะแสดงออกถึงการต้องการหาหลักประกันว่าเรื่องที่เราพูดนั้นมีแหล่งอ้างอิงหรือพยายามทำให้เรื่องที่เราพูดนั้นฟังดูน่าเชื่อถือมากขึ้น แต่พอลองถามดูว่าคนอื่นนี่คือใครบางคนอาจจะตอบไม่ได้หรือบ้างก็แถมั่วไปไกล บ้างก็บอกตามตรง หรืออีกส่วนหนึ่งก็บอกวว่าฟังๆมาจากหลายๆคนเค้าพูดกัน

บางทีการพูดถึงคนอื่นก็อาจจะเหมือนกับการที่เราไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบกับคำพูด หรือความคิดเห็นของเราร้อนเปอร์เซ็นเพราะเมื่อเราอ้างคนอื่นออกไปมันก็เหมือนกับโยนประโยคคำพูดที่เราบอกกล่าวออกไปนั้นไปให้คนอื่นที่จะมีหรือไม่มีตัวตนนั้นก็อีกเรื่องหนึ่ง

และที่สำคัญในการโยนไปให้ใครก็ตามนั้นมันทำให้เรารู้สึกโล่งอก ถ้าเรื่องที่บอกไปนั้นเป็นสิ่งที่สร้างผลกระทบต่อผู้อื่นในทางลบ เราก็จะสามารถโทษคนอื่นได้

แต่กลับกัน เมื่อการบอกกล่าวไปนั้นเกิดผลดีตามมา คนอื่นในประโยคของใครหลายๆคนก็จะอัตรธานหายไปเลย

แปลกๆนะ ยังไงไม่รูหลอก ก็คนอื่นเค้าบอกมา…

พฤศจิกายน 6, 2008

บันทึกความฝัน

Posted in นอกเรื่อง, เรื่องเล็ก ที่ 9:18 pm โดย abdunng

ขอหลบมุมเปลี่ยนเรื่องที่คุยจากเรื่องการตีความหมายของคำ และกลุ่มคำแบบบ้านๆของผมเป็นอะไรที่มันเกี่ยวกับผมมากขึ้น

นั่นคือความฝัน

หลายๆคนก็ต้องฝันกันอยู่แล้ว โดยจากที่ฝังมาสาเหตุของการเกิดฝันนั้น108ประการมากมายนักแล อย่าง การนอนผิดท่าบ้าง ทานอาหารก่อนนอนบ้าง เครียดบ้าง หรือแม้แต่เมา ต่างๆนานา

ไม่ว่ามันจะเกิดมาจากอะไรนั้นความฝันก็ยังคงเป็นอะไรที่ใจเรา สำหรับผมมันกลั่นออกมาจากจิตใต้สำนึกจริงๆเพราะเราไม่ได้มีสติมานั่งทบทวนว่าจัฝันอะไรดี จะไปที่ไหนดี ถ้าได้แบบนั้นคงต้องพาโดเรม่อนมาแล้วละ

โดยสิ่งที่ผมจะเล่า มันก็ไม่จำเป็นเท่าไหร่ที่จะต้องอารัมภบทมากมายอะไรนัก เอาละเริ่มกันเลย

ความฝันที่ผมจะเล่าเรื่องแรกเป็นอะไรที่ปะติดปะต่อแบบไม่ค่อยมั่วที่สุดตั้งแต่ผมฝันมาทั้งหมดเลยก็ว่าได้ซึ่งมันออกจะ จิตๆอยู่นิดหน่อย

ผมฝันว่า เหตุการณ์เกิดเมื่อผมและโรงเรียน(ฝันตั้งแต่มัธยมปลาย)เดินทางไปทัศนะศึกษาที่ต่างจังหวัดซึ่งมีชาวเขา พอเราเข้าไปก็มีพวกผู้ก่อการร้ายออกมาจับตัวพวกเราไว้ สั่งให้พวกเรานั่งยองๆเงียบ แต่ผมคุยกับเพื่อนมันเลยยิงใส่ผม

ไอ้ตรงจุดนี้แหละที่ทำให้ความฝันอันนี้มันน่ากลัว

ผมโดนยิงที่กลางหน้าผากพอดี

ผมตาย…แต่

วิญญาณมันไม่ออกจากร่าง มันยังคงอยู่ต่อในร่างนั้นเพียงแต่ผมไม่สามารถที่จะบังคับหรือควบคุมร่างกายผมได้เลย  พวกผู้ก่อการร้ายก็ลากผมไปโยนลงหลุมแล้วกลบดินใผม

กระนั้น ผมก็ยังคงไม่สามารถที่จะขยับตัวไปไหนได้เลย ไม่สามารถที่จะกระทำการควบคุมร่างกายได้เลย ผมค้างอยู่แบบนั้นโดยที่ผมยังสามารถคิดอ่านอะไรได้เหมือยนปกติ เมื่อตอนยังเป็นอยู่ทุกอย่าง

พอผมตื่นขึ้นผมจำลายละเอียดโดยหลักได้หมดทุกอย่าง ผมจึงคิดว่า

ถ้าโลกหลังความตายคือสิ่งที่ผมได้ฝันเห็นละมันจะเป็นยังไง

ความตายมันจะสวยหรูเหมือนที่ดูในหนังอย่าง what dream may comes จริงหือเปล่า?

กันยายน 16, 2008

time-worthness

Posted in นอกเรื่อง tagged ที่ 1:47 am โดย nikonolism

ค่าของเวลา

เวลา ผ่านไปไม่ย่อนกลับ เราได้ยินมาบ่อยมากเนาะครับ
จริงๆแล้ว ผมคิดว่า ผมยังไม่น่าจะถึงวัยที่จะมาพูดแบบนี้นะ 555
คือ ตอนนี้ ผมอยากเป็นอะไรก็ได้ ที่จะทำให้เวลาผมมีจำกัดลง ผมอยากรู้ เวลาผมจะหมดลงเมื่อไหร่
บอกตามตรงนะ ผมอยากเป็น มะเร็ง ครับ

บ้าเนาะครับ

ผมคิดว่า ผมยังไม่รู้ค่าของเวลามากพอ อย่างน้อย ถ้าผมมีอะไรมาขีดเส้น ผมน่าจะรู้ค่าของมันมากกว่านี้
คิดว่าอย่างไรกันครับ ?

ขอโทษนะครับ อาจจะฟังดูน่าเบื่อ 555
คือ พอผมเจอเค้า ผมก็ไม่ได้อะไรหรอกครับช่วงแรกๆ แต่มาถึงตอนนี้ ที่เราค่อนข้างห่างกันไป ผมคิดว่า เวลามีค่ามากนะครับ
เวลาที่เราอยู่ที่นี่ มันจะยาวนานซักแค่ไหนกัน
ผมอยากทำอะไรให้ยิ่งใหญ่ ให้คนจำผมได้ < คงเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องการนะครับ 555 ต้องการที่จะ อยู่ ตลอดไป
การ ไม่อยู่ นี่ผมว่า น่ากลัวเหมือนกันนะครับ
ดูสารคดีมากๆ สัตว์ถูกกิน ผมคิดว่าถ้าเป็นตัวเอง น่าจะน่าเศร้าน่าดูครับ ไม่ใช่เพราะผมตายนะ แต่เพราะผมจะ”หาย”ไปนี่สิ
ผมกลัวการไม่มีตัวตนนะ ผมเป็นพวกวัตถุนิยมครับ 555

แล้ว เวลา เกี่ยวอะไร ?

นั่นสินะ มันเกี่ยวอะไร

Time flies by , I stand still . It doesn’t matter how long I will last , as long as I still have time .
Someday , time’s up…what then ?
I want to give me a certain limitation of time .
I want to make “more” worth of time .
Many things haven’t been done , many one I haven’t said ” I love ya! ”
Now , I am setting my goals in my life and trying to accomplish them every single time I had a chance .
I will do this , I will do that…
I’ve done this , I’ve just done that !
Many places need-visited ; Tokyo , Kirkwall , Himalaya , Hong Kong , etc.
I have already lost 19 years of these worthful times with nothing !
I am now gaining my time back . I will do things I want . I will go where I want .
I love photographing , I love travelling , I like flying , I love going alone or with my best-known ones .

เขียนภาษาอังกฤษ เอิ๊ก

ต่ออีกหน่อยนะครับ

อย่างที่ผมบอกไว้ ผมเสียเวลาไปแล้ว 19 ปีเต็มๆ กับอะไรก็ไม่รู้
บางที ตอนนี้ ผมน่าจะเริ่มทำตามที่ตัวเองต้องการ เมื่อยังมีโอกาสและเวลาเหลืออยู่
ผมไม่รู้ ผมจะตายเมื่อไหร่ ผมไม่รู้มันจะนานแค่ไหนที่ผมจะมีลมหายใจและมีแรงอยู่
ผมไม่รู้อีกนานแค่ไหนที่ผมจะมีอิสระ
ผมอยากแต่งงานตอนอายุ 26 จากนั้น ผมคงทำอะไรไม่ได้มากแล้วมั๊งครับ

อีก 7 ปี เท่านั้นเอง
2,555 วัน(เลขสวยแฮะ)
ผมจะทำอะไรได้บ้างนะ

ตอนนี้…ใครอยากไปหิมาลัยกับผมบ้างครับ ?
ผมฟิตร่างกายดีกว่านะ เผื่อจะได้ไปกับเขาบ้าง 555

 

ผมเหลือ 7 ปี แล้วคุณ มีกี่ปีครับ ?

พฤษภาคม 1, 2008

อำลาโทรเลข

Posted in นอกเรื่อง ที่ 9:03 pm โดย epizilos

ก็แค่อยากจะบอกว่าตลอดเวลา 133 ปีที่อยู่เคียงข้างคนไทยตลอดมารู้สึกคิดถึงเจ้าเครื่องโทรเลขนี้มากเพราะเดี๋ยวนี้คนส่วนใหญ่หันไปใช้โทรศัพท์มือถือหรืออีเมล์กันหมดแล้วทำให้การส่งโทรเลขเฉลี่ยต่อเดือนมีคนส่งน้อยมากก็เลยจำต้องปิดกิจการลงเพราะเหตุฉะนี้นี่เอง

เมษายน 25, 2008

อกหัก

Posted in นอกเรื่อง ที่ 1:18 pm โดย abdunng

ความรู้สึกที่ทำให้คนไม่อยากมีความรัก

อาจจะคิดว่าเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับผม่แต่เป็นเหตุการณ์ที่ผ่านมาได้ซักระยะแล้วซึ่ง เป็นสิ่งที่ยังทำมห้ผมเศร้าได้ไม่รู้จักเบื่อ ผมพยายามบอกกับตัวเองตลอดมาหลังจากเหตุการณ์…อื่มอาจจะไม่เรียกว่าเหตุการณ์ ว่านี่มันก็ผ่านมากว่าปีครึ่งแล้วทำไมเรายังไม่ลืมเรื่องนี้อีกซักที เพื่อนๆผมก็บอกว่าเพราะมึงไม่ทำไรมึงจะได้ไหม มันก็จริงนะครับว่าผมไม่กล้าที่จะเข้าไปจีบเท่าไหร่ ไม่กล้าที่จะบอกความจริงกับเค้าไป ไม่กล้าทำอะไรเลย

ก่อนที่มจะชอบเค้าผมกล้าที่จะเข้าไปคุยกับเค้าเหมือนคุยกับเพื่อธรรมดาๆคนหนึ่ง และสามารถทำตัวให้ดูไม่เก็งไม่พยายามทำ”เท่”่ได้ แต่ไม่รู้ทำไมเมื่อผมชอบเค้า ตกหลุมรักเค้าแล้วทำให้ผมเป็นแบบนีผมกลายเป็นคนละคนเลยเมื่อรู้สึกว่าชอบเค้า ผมพยายามแก้แต่มันก็ทำไม่ได้ซักทีไม่รู้ทำไมเหมือนกัน

ผมคิดว่าผมมีปัญหาเกี่ยวกับการแสดงออกทางความรักนะ

และหลังจากจบม.ปลายเพื่อมาเริ่มต้นการเป็นนักศึกษาผม กับเธอก็ไม่ได้เข้ามหาวิทยาลัยเดียวกันและยังไกลกันด้วยถึงจะอยู่ในกรุงเทพฯ ซึ่งช่วงแรกๆผมโทรไปคุยบ่อย จนกระทั่งผ่านไปซักระยะเค้าไม่โทรมาหาผมเลย ผมเลยคิดว่าแบเค้าคงยุ่งๆหรือรำคาญที่เราโทรไปบ่่อยผมจึงหยุดโทร

ทำให้ผมกับเธอขาดการติดต่อจริงๆจนผมเริ่มเซงละ ผมจึงลองดูโ?รไปชวนเธอไปดูหนังเธอก็ไม่เคยไป และผมก็ลอชวนเธอไปแนวๆนี้3-4รอบเธอก็ไม่เคยตอบรับ จะบอกว่าติดงานตลอดซึ่งผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจริงไหมซึ่งก็น่าจะจรงแหละ และหลังจากที่ได้ไปเที่ยวห้อง(ห้องแบบมัธยมนะครับ เป็นmeeting)ผมจึงคิดว่าเธอคงไม่ชอบผมแบบที่ผมรู้สึกกับเธอ เพราะเธอไมค่อยคุยกับผมหรือมีปฎิสัมพันธ์กับผมเลย ซึ่งผมก็แบบรู้สึกแย่เป็นทวีคูณ และหลังจากนั้นมา2-3เดือนผมกับเธอไม่ได้เจอกันเลยหรือติดต่อกันเลยซึ่งผมเชื่อว่ามันคงจบลงแล้วแหละ

สิ่งที่ผมควรทำ็ไม่ได้ทำ ซึ่งก็คือการบอกชอบเธอ จึงไม่รู้แน่ว่าเธอรู้สึกอย่างไร ผมก็ได้แต่เศร้าอยู่คนเดียว

แม่ผมบอกว่าเดี๋ยวก็ทำใจได้นี่เป็นแค่puppy love เป็นแค่ครั้งแรกไม่จริงจังหลอก ผมก็ไม่รู้นะ แตตอนนี้ใจผมยังมีอยู่คนเดียว

นีก็ผ่านมาปีครึ่ึงแล้วสินะตั้งแต่ตกหลุมรัก…

กุมภาพันธ์ 1, 2008

เบื่อ bore 飽きる

Posted in นอกเรื่อง tagged ที่ 10:50 pm โดย abdunng

คุณเคยเป็นกันบ้างรึเปล่า ที่อารมณ์ เบื่อ ของคุณไม่ได้อยู่ที่คำว่า เบื่อ ธรรมดามันกลายเป็นอีกสิ่งหนึ่งไปแล้ว เป็นสิ่งที่ทำให้คุณเริ่มเกิดความคิดในแง่ลบกับตัวเอง และเริ่มที่จะเกิดอาการทางจิตบางประการผมเริ่มเป็นแล้วการที่ได้หยุดปิดเทอมใหญ่ในขณะที่เพื่อนต่างม.มันยังเรียนกันอยู่

บางคนอาจจะถามผม “ทำไมไม่ไปเที่ยวกับคนอื่น”ผมก็ตอบไปได้แต่ว่า ‘มันกลับต่างจังหวัดกันครับ’ตังก็ไม่ค่อยมีออกไปไหนก็ไม่มีตังจะใช้ จะเที่ยวต่างจังหวัดแม่ก็ไม่ให้เพราะเห็นว่าเพิ่งจะกลับมาจากเที่ยวใหญ่ ตอนนี้ที่ทำได้ก็คือไปบ้านเพื่อนบ้าง ไปห้างบ้าง หรือไม่ก็เล่นเกมอยู่บ้าน ทุกอย่างล้วนทำซ้ำซากจนรู้สึกถึงความ หน่าย ถ้ามีเพื่อนร่วมเดินทางด้วยความรู้สึกนี้คงจะเบาลงไปได้โดยไม่น้อยแต่ก็ไม่มาก ตอนนี้ก็อีก18วันเปิดเทอม ผมก็ยังหากิจกรรมบรรเทิงใจและจิตตัวเองอยู่เพื่อลบความ เบื่อ นี้ออกไป

ใครพอจะแนะแนวทางในการบรรเทาอาการเบื่อหน่ายนี้ได้บ้าง