พฤษภาคม 30, 2008

fish story2

Posted in บทกวี, เดินทาง, lomo tagged , , ที่ 11:18 pm โดย abdunng

เหตุการณ์1

สลบไปนานเนิ่น

กว่าจะตื่น

งัวเงียจนภาพมันเบลอ

ในที่สุดก็เห็นสิ่งที่

รอคอยอยู่ตรงหน้า

ว่าง

มอง

รอบตัวไปทั่ว

ยังไม่แน่ใจ

งงกับสถานที่

งงกับตัวเอง

งง

อยู่ที่ไหนกันเนี่ย…

โฆษณา

พฤษภาคม 5, 2008

เสียงร่ำไห้แห่งท่วงทำนอง

Posted in บทกวี tagged , , , , ที่ 10:25 pm โดย pakornkrit

เสียงบรรเลงแห่งบทเพลง
ล่องลอยมา …
ฝ่าผ่านเสียงสายฝนที่โหมกระหน่ำยามค่ำคืน
สายฝนที่โปรยปรายเพียงเพื่อกลายเป็นไอ

   
ในบทเพลงบทนั้น
มีท่วงทำนองที่คุ้นหู ชวนให้เราร้องตาม
มีจังหวะที่คุ้นเคย ชวนให้เราลุกขึ่นเต้นไปกับมัน
ทว่า บทเพลงบทนั้น
ไม่เคยมีอยู่จริง

   

   

*ปล. เดิมที กวีบทนี้ผมเคยไปคอมเม้นอยู่ใน blog เพลงจั๊กจั่น ของคุณ ปุถุชน

แล้วเผอิญว่าหลังจากกลับไปอ่านซ้ำๆ หลายๆรอบแล้วเกิดชอบขึ่นมา เลยขอหยิบมาแปะในนี้อีกครั้งหนึ่ง

พฤษภาคม 2, 2008

utopia

Posted in บทกวี tagged , , , , ที่ 11:53 pm โดย pakornkrit

คนเรา

ห่างกัน

เพียงไหน

  

เพียงจอสีเหลี่ยม บางๆ

กั้นไว้

ห่างเพียงเท่านั้น

แต่กลับเหมือน

เราไม่เคยใกล้กันเลย

    

อะไรคือ

ความห่างในความใกล้

   

ในที่แห่งนั้น

ที่ๆความสัมพันธ์กับ -คน แปลก หน้า-

เกิดขึ่นง่ายราวกับระยะเวลาที่ เม็ดฝนร่วงหล่นจากฟ้าสู้ผืนดิน

แต่ในอีกทีสถานที่หนึ่ง ไม่ใกล้ ไม่ไกลจากกันนัก

กระทั่งคนแปลกหน้าที่นั่งติดกัน

กลับดูเหมือนว่าอยู่ห่างกัน คน ละ -จักรวาล-

   

และ ณ ที่แห่งนั้น…

คำพูดมากมาย

ถูกโต้ตอบกันไปมา

แต่กลับไม่มีการสื่อสารเกิดขึ่น

แม้แต่น้อย

     

ต่างคนต่างพูด

ในสิ่งที่อยากพูด

นำเสนอความเป็นตัวเองออกมา

ราวกับเก็บกดมันมาทั้งชีวิต

แต่น้อยคนนัก

ที่จะฟัง

ในสิ่งที่คนอื่นพูด

    

คำเสแสร้งมากมาย

ถูกส่งผ่านไปมา

ราวกับโลกนี้หาซึ่งความจริงแท้ไม่มี

    

หน้ากากมายมาย

ถูกเตรียมพร้อมไว้ข้างกาย

เพื่อเปลี่ยนในเวลาที่ “เหมาะสม”

   

บางคน

ลืมไปแล้วด้วยซ้ำ

ว่าหน้ากากที่แท้จริงของตัวเอง

คืออันไหนกันแน่

  

แต่ใครจะสนละ

ในเมื่อเราต่างก็พอใจกับมัน

ธันวาคม 23, 2007

To Die For (สิ่งมีชีวิต ที่ไร้ซึ่งชีวิต)

Posted in บทกวี tagged , , , , , ที่ 5:56 pm โดย pakornkrit

         

           

เสาไฟ

ต้นหนึ่ง

ถูกปักลง ณ ที่แห่งหนึ่ง

ภายใต้ผืนฟ้าผืนหนึ่ง

       

สงบ

นิ่ง

          

ปราศจาก การเคลื่อนไหว

ปราศจาก เสียงลมหายใจ

       

ผ่านลม ในฤดูแล้ง

ผ่านฝน ในฤดูหนาว

         

ผ่าน วัน ที่อ่อนล้า 

ผ่าน คืน ที่เปล่าเปลี่ยว

         

        

บางที ……

ถ้ามันมีชีวิต

       

บางที …..

มันอาจกำลังตั้งคำถาม

ถึงที่มาที่ไปของตัวเอง

       

บางที ……

มันอาจกำลังจินตนาการ

ถึงจุดจบของชีวิต

            

บางที …..

มันอาจกำลังรำลึกถึง อดีต

ที่ไม่เคยมีอยู่จริง

       

บางที …..

มันอาจกำลังครุ่นคิดถึง อนาคต

ที่ไม่มีวันมาถึง

          

บางที …..

มันอาจกำลังคิดถึงคนรัก

ที่ไม่เคยมีตัวตน

      

บางที …..

มันอาจกำลังคิดถึงศัตรู

ที่มันไม่มีโอกาสได้รู้จัก

        

บางที …..

มันอาจกำลังพูดคุยกับใครบางคน

ที่ไม่มีอยู่จริง

        

บางที …..

มันอาจกำลังคิดว่า

ชีวิตมันช่างโดดเดี่ยวเหลือเกิน

            

บางที …..

มันอาจกำลังจ้องมองผืนดิน

และ หัวเราะในความสูงศักดิ์

          

บางที …..

มันอาจกำลังจ้องมองผืนฟ้า

และ ร้องไห้ในความต้อยต่ำ

           

บางที …..

มันอาจกำลังหัวร่อ

ในความโง่เขลาของมนุษย์

        

บางที …..

มันอาจกำลังสมเพช

ในการกำเนิดของตัวเอง

       

บางที …..

มันอาจไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ

ว่ามันมีชีวิต

              

เสาไฟ

ต้นหนึ่ง

ถูกปักลง ณ ที่แห่งหนึ่ง

ภายใต้ผืนฟ้าผืนหนึ่ง …..

            

หน้าก่อนหน้า