มีนาคม 31, 2008

ตัวกูของกู

Posted in ถาม & ตอบ, เรื่องเล็ก tagged , , , , , ที่ 10:01 pm โดย pakornkrit

ขออนุญาติคุยเรื่องเครียดๆซักหน่อยนะครับ เผอิญว่าความคิดนี้มันเกิดขึ่นมาในหัวผมมาซักพักแล้ว ซึ่งผมก็คิดว่าซักพักมันก็คงจะหายไปเอง แต่กระทั่งเวลาผ่านไปเป็นเดือน มันก็ยังอยู่ และมันก็ยิ่งเพิ่มความสงสัยอยากรู้ของผมให้สูงขึ่นไปอีก แน่นอนครับ สิ่งที่ผมอยากรู้ มันก็ต้องเป็นคำถาม และคำถามนั้นผมก็ดันหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ซักที คำถามที่ว่าก็คือ

จำเป็นรึเปล่าที่คนที่มีความเป็นตัวของตัวเองสูงจะต้องเป็นคนที่เห็นแก่ตัว ?

   

อย่างที่ขึ่นไว้บรรทัดแรกเลยครับ ว่าขอคุยเรื่องเครียดๆ ผมไม่ได้ไปเจอใครทำอะไรมาหรอกครับ เพียงแค่อยากรู้เฉยๆ มันเป็นความคิดที่อยู่ดีๆก็ลอยเข้ามาในหัว โดยที่เราไม่ได้ตั้งใจ และอย่างที่บอกคือ มันติดค้าง ลืมไม่ได้ ก็เลยต้องขออนุญาตินำมาลงในนี้เผื่อมีผู้สามารถชี้แนะ ข้อเท็จจริง ให้แก่ไอ้ความคิดของผม มันจะได้เลิกติดค้าง และออกไปจากหัวสมองผมซะที

   

สำหรับผมเองนั้น ผมไม่สามารถหาคำตอบของมันได้ (จึงนำมาลง) 2 อย่างนี้คือ ความเป็นตัวของตัวเอง กับ ความเห็นแก่ตัว มองดูแล้วไม่น่าจะเกี่ยวข้องกัน อย่างหนึ่งเป็นสิ่งที่ดี อีกอย่างเป็นสิ่งที่ไม่ดี คนรังเกียจ แต่ถ้ามองดูดีๆแล้ว มันมีจุดเชื่อมบางๆเชื่อมต่อถึงกันอยู่ เพราะการที่เราจะเป็นคนที่มีความเป็นตัวของตัวเองสูงได้นั้น เราจำเป็นต้องมั่นใจในความคิดของตัวเองมากๆ และการมั่นใจความคิดตัวเองมากๆนั้นเอง ยอมหมายถึงการปฏิเสธความคิดของคนอื่นไปโดยอัตโนมัติ

จะว่าไปแล้ว ผมเอง ก็เป็นคนที่คิดว่าตัวเองมีความเป็นตัวของตัวเองสูงคนหนึ่ง อะไรก็ตามที่ผมคิดว่ามันไม่ได้เหตุผลที่เข้าท่า(สำหรับผม) ผมก็จะไม่ทำ โดยที่ไม่สนใจว่าคนอื่นเค้าจะยังไง ซึ่งจะบอกว่า ผมเป็นคนที่เห็นแก่ตัวด้วยมั้ย อันนี้ไม่แน่ใจซักเท่าไหร่ คือจะยอมรับก็ไม่เชิง เพราะผมก็ยังมีความรู้สึกอยากแบ่งปันอะไรหลายๆอย่างให้คนอื่นอยู่ ในบางเรื่อง แต่ก็อีกนั้นแหละ จะปฏิเสธก็พูดไม่ได้เต็มปากซะทีเดียว อย่างผมนั้น ผมเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบสุงสิงกับใครเค้า ไม่ชอบให้ใครมายุ่ง และเป็นคนขี้รำคาญ ซึ่งก็เข้าข่ายเหมือนกัน ผมก็เลยไม่แน่ใจเท่าไหร่ว่า เออ แล้วตกลงมันอะไรกันแน่(วะ)

โฆษณา