สิงหาคม 13, 2008

มะลิ

Posted in เรื่องรัก, เรื่องสั้น, เรื่องเล็ก tagged , , , , , , ที่ 11:18 pm โดย pakornkrit

เม็ดฝนโปรยลงมาในตอนเช้า

ถือเป็นวันที่เริ่มต้นไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก

โดยเฉพาะกับเธอ

เธอ ทำงานเป็นเจ้าของร้านขายดอกไม้เล็กๆแห่งหนึ่ง

แม้ว่าขนาดของร้านจะไม่ใหญ่โตอะไร แต่เธอก็ภูมิใจกับมัน

อาจเป็นเพราะเธอมีความสุขกับสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่ก็เป็นได้

หน้าที่หลักของเธอคือ การเลือกดอกไม้ที่ลูกค้าต้องการ รวมทั้งการจัดวางอย่างสวยงาม

รอคนนำมันไปเติมความสุขให้แก่ใครซักคน

แต่โดยปรกติแล้ว ร้านของเธอไม่ค่อยมีลูกค้าซักเท่าไหร่

“คนสมัยนี้เค้าเลิกสนใจดอกไม้กันแล้วหรือ”

“น่าสงสารดอกไม้จัง” หญิงสาวเคยคิด

แต่วันนี้นั้นพิเศษกว่าทุกวัน

พื้นที่ภายในร้านที่แสนจะคับแคบอยู่แล้วกลับยิ่งแคบขึ้นไปอีก

เนื่องด้วยวันนี้เป็นวันพิเศษ

แน่นอน ในวันนี้ดอกไม้ดูจะมีคุณค่าขึ้นมาทันที

โดยเฉพาะดอกมะลิที่ร้อยเป็นพวงมาลัย

“อยากให้ทุกวันเป็นแบบนี้จัง” หญิงสาวคิดขณะกำลังยุ่งอยู่กับรายการมากมายที่ลูกค้าสั่งไว้

ภายนอกฝนยังคงตกอยู่ และไม่มีทีท่าว่าจะหยุดง่ายๆ

ลูกค้ามากมายยังคงเดินเข้าออกร้านของเธอ

เหลือทิ้งไว้เพียงรอยเท้าเปียกชื้นที่เหยีบทับกันจนไม่หลงเหลือรูปร่างเดิม

อาจเป็นเพราะจำนวนลูกค้าที่เยอะกว่าทุกวัน

หรือเพราะคนที่รอการกลับมาของเธออยู่ที่บ้าน ทำใหวันนี้้หญิงสาวดูกระฉับกระเฉงกว่าทุกวัน

ดูเหมือนวันนี้หญิงสาวจะอยากปิดร้านให้เร็วที่สุด แต่จำนวนลูกค้ามากมายก็ดูเหมือนจะไม่ให้เธอได้ทำเช่นนั้น

“บ่าย 2 แล้ว” หญิงสาวคิดขณะเหลือบดูนาฬิกาที่แขวนไว้บนผนัง พร้อมกับก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไป

แต่ในใจของหญิงสาวนั้น ไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้ว

“มีพวงมาลัยดอกมะลิรึเปล่าคะ” เสียงลูกค้าคนหนึ่งปลุกเธอจากภวัง

หญิงสาวใช้เวลารวบรวมสติครู่นึง ก่อนจะก้มลงไปดูที่ตะกร้า

ในใจหญิงสาวเกิดความลังเลขึ้นชั่วครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบลูกค้าไปว่า

“ยังเหลืออยู่ค่ะ พวงสุดท้ายพอดีเลย”

หญิงสาวจัดแจงหยิบพวงมาลัยดอกมะลิพวงสุดท้ายนั้นใส่ถุงให้ลูกค้า พร้อมกล่าวคำขอบคุณ “สุขสันต์วันแม่นะคะ”

จากนั้น เธอก็ได้ก้มลงมองดูในตะกร้่าที่เคยบรรจุพวงมาลัยดอกมะลิไว้อีกครั้งหนึ่ง

“พวงมาลัยดอกมะลิหมดแล้ว”

“สงสัยจะได้เวลาปิดร้านซักที” หญิงสาวพูดพึมพัมกับตัวเองพร้อมกับเหลือบมองนาฬิกาบนผนังอีกครั้ง “5โมงแล้วหรอเนี้ย”

หญิงสาวรีบจัดการเก็บดอกไม้ที่เหลืออยู่ให้เข้าที่ อย่างเร่งรีบ

ก่อนออกจากร้านหญิงสาวเหลือบมองดูดอกไม้ดอกอื่นๆอยู่ครู่นึง ก่อนจะปิดประตูร้าน

ตลอดระยะทางจากร้านถึงบ้านของเธอ ในใจหญิงสาวคิดถึงอยู่แต่เพียงคนๆเดียว ที่ขณะนี้กำลังรอการกลับมาของเธออยู่ที่บ้าน

ก่อนจะเข้าบ้าน หญิงสาวแวะที่ร้านๆหนึ่งที่หน้าปากซอยบ้านของเธอ

“พวงมาลัยดอกมะลิพวงนึงค่ะ”

โฆษณา

สิงหาคม 12, 2008

แคนโต้แห่ง …..ของแม่ (Aug/2008)

Posted in แคนโต้ tagged , , , ที่ 9:49 pm โดย mind expression

แม่ สิ่งมีชีวิตสิ่งแรกที่เรารู้จักบนโลกใบนี้ ตั้งแต่เรายังจำความอะไรไม่ได้ ตั้งแต่เรายังไม่รู้ ไม่เข้าใจอะไรเลย แต่เราทุกคนก็รู้สึกได้ ว่าคนๆนี้เป็นบุคคลผู้ให้กำเนิดเราออกมา หลายๆครั้งผมเคยสงสัยว่า ตอนเด็กๆนั้น เรารู้ได้ไงว่า คนไหนคือแม่ของเรา ในตอนแรกนั้นผมคิดว่า เป็นเพราะแม่เป็นผู้เลี้ยงดู อยู่กับเราตลอดทุกวัน เราเลยจำได้ว่าคนๆนี้คือแม่ของเรา แต่ผมก็พบว่าไม่จริงเสมอไป ผมเคยเจอเด็กบางคน ที่่แทบจะไม่เคยได้เจอหน้าแม่ตัวเองเลย แต่เมื่อไหร่ที่ได้เจอหน้าแม่ เด็กกลับจำได้ว่าคนๆนี้คือแม่ของตัวเอง และจะดีใจมากๆ โดยไม่ต้องพึ่งพาระบบการศึกษาใดๆเลย เป็นเหมือนกับโปรแกรม ที่ถูกกำหนดมาตั้งแต่เด็กคนนี้เริ่มมีตัวตนแล้ว หรืออาจจะเรียกได้ว่าเป็นสัญชาติญาณก็ว่าได้ สัญชาติญาณที่เด็กๆทุกคนเกิดมาย่อมรักพ่อแม่ของตัวเอง แต่เมื่อเราโตขึ้น สัญชาติญาณต่างๆเริ่มถูกแทนที่ด้วยเหตุผลและความเชื่อต่างๆนาๆ ทำให้อะไรหลายๆอย่างในตอนเด็กนั้นเจือจางลง เราได้พบเจออะไรมากขึ้น พบเจอคนใหม่ๆมากขึ้น เหมือนเด็กที่พอได้ของเล่นชิ้นใหม่แล้ว ก็ย่อมเลิกเล่้นของเล่นชิ้นเก่าเป็นธรรมดา กลับกลายเป็นว่า บ่อยครั้ง จะโดยรู้ตัวหรือไม่รู้ตัว เราก็หลงลืมและทิ้งให้ของเล่นชิ้นนั้นต้องโดดเดี่ยวอยู่ตัวคนเดียว

เนื่องด้วย วันนี้เป็นวันแม่ เลยอยากชวนกันมาแต่งแคนโต้ให้กับแม่ แม้ว่าท้ายที่สุดแล้วแม่อาจจะไม่มีโอกาสได้อ่าน แต่ผมเชื่อว่าแค่เรามีความรู้สึกอยากทำอะไรบางอย่างให้กับท่าน แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว ก็อย่างที่หัวข้อว่าไว้คร้บ หัวข้อแคนโต้เดือนนี้คือ “…..ของแม่” ช่องว่างที่ผมเว้นไว้ อยากให้ลองจินตนาการดูเอาในแบบที่แต่ละคนต้องการครับ ใครมีอะไรที่ไม่กล้าบอกแม่ตรงๆก็สามารถมาแอบบอกในนี้ได้ครับ ผมเชื่อว่าท่านเองก็ต้องรู้สึกได้เช่นกันถึงสิ่งที่เราต้องการจะบอก

สุขสันต์วันแม่ครับ